وکیل سایبری

نماد شایستگی و اعتماد

تماس با وکیل سایبری

09306734250 - 021-44097162

info@vakiltabatabaee.ir
جستجو کردن
اخبار

انتشار عکس و فیلم خصوصی در اینستاگرام چه مجازاتی دارد؟

انتشار عکس، فیلم، صدای خصوصی یا اسرار شخص دیگری در اینستاگرام، در صورتی که بدون رضایت او انجام شود و موجب ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت وی باشد، می‌تواند جرم محسوب شود. اما مجازات انتشار عکس خصوصی در اینستاگرام چیست؟

مبنای اصلی این موضوع، ماده ۷۴۵ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی است. این ماده همان ماده ۱۷ قانون جرائم رایانه‌ای سابق است که در مجموعه مواد قانون مجازات اسلامی قرار گرفته است.

بر اساس این ماده، هرکس از طریق سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی، صوت، تصویر، فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او ـ جز در موارد قانونی ـ منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد، به‌نحوی‌که موجب ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت وی شود، به حبس از نودویک روز تا دو سال یا جزای نقدی یا هر دو مجازات محکوم می‌شود. مبلغ جزای نقدی این ماده بر اساس تعدیل سال ۱۴۰۳، از ۶۶ میلیون تا ۵۰۰ میلیون ریال تعیین شده است. (NezamAt)

بنابراین، در حقوق ایران فقط انتشار عمومی یک تصویر خصوصی جرم نیست؛ حتی قراردادن محتوا در دسترس تعداد محدودی از اشخاص نیز، در صورت تحقق سایر شرایط، ممکن است مشمول ماده قانونی باشد.

قاعده اصلی چنین است:

رضایت به گرفتن یا فرستادن عکس، لزوماً رضایت به انتشار آن در اینستاگرام نیست.

ممکن است شخصی تصویر خود را با رضایت برای همسر، دوست، پزشک، همکار یا فرد دیگری ارسال کرده باشد، اما این موضوع به دریافت‌کننده اجازه نمی‌دهد آن را در پیج، استوری، گروه یا دایرکت اشخاص دیگر منتشر کند.

متن ماده ۷۴۵ قانون مجازات اسلامی

ماده ۷۴۵ مقرر می‌کند:

هرکس به وسیله سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی، صوت یا تصویر یا فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری را بدون رضایت او، جز در موارد قانونی، منتشر کند یا در دسترس دیگران قرار دهد، به‌نحوی‌که منجر به ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت او شود، به حبس از نودویک روز تا دو سال یا جزای نقدی یا هر دو مجازات محکوم خواهد شد.

جزای نقدی این ماده مطابق مصوبه تعدیل مبالغ جزای نقدی در سال ۱۴۰۳، به ۶۶ میلیون تا ۵۰۰ میلیون ریال افزایش یافته است. (NezamAt)

برای تحقق این جرم، معمولاً باید چند موضوع احراز شود:

  1. محتوا، صوت، تصویر، فیلم خصوصی یا خانوادگی یا اسرار دیگری باشد؛
  2. انتشار از طریق ابزار رایانه‌ای یا مخابراتی انجام شده باشد؛
  3. صاحب محتوا رضایت نداشته باشد؛
  4. انتشار تحت یک مجوز یا حکم قانونی نباشد؛
  5. رفتار موجب ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت شخص شود؛
  6. انتشار به متهم قابل انتساب باشد.

نبودن یکی از این شرایط ممکن است در عنوان اتهامی یا نتیجه پرونده مؤثر باشد.

منظور از عکس یا فیلم خصوصی چیست؟

قانون تعریف کاملاً مصداقی و بسته‌ای از «تصویر خصوصی» ارائه نکرده است. خصوصی‌بودن محتوا باید با توجه به اوضاع‌واحوال هر پرونده بررسی شود.

به‌طور کلی، تصویری می‌تواند خصوصی تلقی شود که صاحب آن انتظار متعارفی داشته باشد بدون رضایت او منتشر یا در اختیار دیگران قرار نگیرد.

برای نمونه، این موارد ممکن است حسب شرایط خصوصی محسوب شوند:

  • عکس‌های خانوادگی؛
  • تصاویر داخل منزل؛
  • عکس‌های شخصی ارسال‌شده در دایرکت؛
  • فیلم مربوط به رابطه عاطفی یا خانوادگی؛
  • تصاویر پزشکی؛
  • تصویر شخص در وضعیت بیماری یا آسیب؛
  • تصاویر کودک و اعضای خانواده؛
  • فیلم مهمانی خصوصی؛
  • فایل صوتی مکالمه خانوادگی؛
  • تصویر یا فیلم مربوط به پوشش و وضعیت شخصی فرد؛
  • یا اطلاعاتی که صرفاً برای شخص معینی ارسال شده‌اند.

در آیین‌نامه اجرایی قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات، اطلاعات شخصی شامل مواردی مانند عکس، فیلم، صوت، وضعیت فردی، اطلاعات پزشکی، مالی، شغلی و خانوادگی دانسته شده است. همچنین حریم خصوصی قلمرویی تعریف شده که فرد انتظار دارد دیگران بدون رضایت، اعلام قبلی یا حکم قانونی وارد آن نشوند. (NezamAt)

خصوصی‌بودن محتوا فقط به مستهجن یا برهنه‌بودن آن وابسته نیست. یک تصویر کاملاً عادی نیز ممکن است خصوصی باشد؛ برای مثال، عکس شخص در بیمارستان، جلسه خانوادگی یا داخل منزل.

آیا هر عکسی که در پیج خصوصی منتشر شده، تصویر خصوصی محسوب می‌شود؟

خصوصی‌بودن حساب اینستاگرام یکی از قرائن مهم است، اما به‌تنهایی تعیین‌کننده نیست.

ممکن است تصویری در یک پیج خصوصی قرار گرفته باشد، اما پیش‌تر به‌طور عمومی منتشر شده باشد. برعکس، ممکن است حساب فرد عمومی باشد، اما تصویری بدون اجازه از مکالمه خصوصی، تلفن همراه یا فضای خانوادگی او به دست آمده باشد.

برای تشخیص خصوصی‌بودن باید عواملی مانند این موارد بررسی شوند:

  • تصویر در چه محیطی تهیه شده است؟
  • صاحب تصویر آن را برای چه کسانی فرستاده است؟
  • آیا قبلاً آن را عمومی کرده است؟
  • آیا محدودیت یا انتظار محرمانگی وجود داشته است؟
  • انتشار در چه زمینه‌ای صورت گرفته است؟
  • آیا تصویر همراه با توضیحات موهن منتشر شده است؟
  • چه تعداد از اشخاص به آن دسترسی پیدا کرده‌اند؟

بنابراین، عمومی یا خصوصی‌بودن پیج، فقط یکی از قرائن پرونده است.

آیا عکس پروفایل یا عکس عمومی نیز مشمول ماده ۷۴۵ می‌شود؟

ماده ۷۴۵ صراحتاً درباره تصویر یا فیلم «خصوصی یا خانوادگی» و اسرار دیگری صحبت می‌کند. بنابراین، اگر تصویر قبلاً توسط خود شخص به‌طور عمومی منتشر شده باشد، ممکن است اثبات وصف خصوصی آن دشوارتر شود.

اما عمومی‌بودن تصویر به معنای مجازبودن هر نوع استفاده از آن نیست.

ممکن است شخصی یک عکس عمومی را:

  • تحریف و مونتاژ کند؛
  • همراه با مطالب خلاف واقع منتشر نماید؛
  • برای جعل هویت به کار ببرد؛
  • با هدف توهین یا افترا بازنشر کند؛
  • یا در زمینه‌ای منتشر کند که موجب هتک حیثیت شود.

در این وضعیت ممکن است عناوین دیگری مانند تحریف تصویر، نشر اکاذیب، توهین، افترا، جعل هویت عرفی یا مسئولیت مدنی قابل بررسی باشند.

بنابراین، حتی اگر ماده ۷۴۵ قابل اعمال نباشد، لزوماً به این معنا نیست که انتشار تصویر هیچ مسئولیت قانونی ندارد.

شکایت از انتشار عکس خصوصی

تفاوت رضایت به گرفتن عکس و رضایت به انتشار آن

رضایت باید نسبت به همان رفتاری وجود داشته باشد که انجام شده است.

برای مثال، ممکن است شخص رضایت داده باشد:

  • عکسی از او گرفته شود؛
  • تصویر برای یک نفر ارسال شود؛
  • عکس در یک گروه خانوادگی قرار گیرد؛
  • تصویر برای پرونده پزشکی استفاده شود؛
  • یا عکس فقط در پیج شخصی عکاس منتشر شود.

این رضایت‌ها لزوماً شامل انتشار در تمام صفحات، استوری عمومی یا ارسال به اشخاص دیگر نیستند.

بنابراین، باید محدوده رضایت مشخص شود:

  • رضایت به تهیه تصویر وجود داشته است؟
  • رضایت به نگهداری آن وجود داشته است؟
  • رضایت به ارسال برای چه شخص یا اشخاصی داده شده است؟
  • رضایت محدود به چه زمان یا هدفی بوده است؟
  • آیا رضایت بعداً پس گرفته شده است؟
  • آیا انتشار فراتر از توافق انجام شده است؟

برای نمونه، رضایت به انتشار عکس مراسم در صفحه خانوادگی الزاماً مجوز استفاده از همان عکس در تبلیغات تجاری یا پیج جعلی نیست.

آیا ارسال عکس برای دوست یا همسر به معنای رضایت به انتشار است؟

خیر.

ارسال تصویر برای یک شخص معین معمولاً فقط نشان می‌دهد صاحب تصویر رضایت داده است همان شخص محتوا را دریافت کند. این موضوع به‌طور خودکار اجازه ارسال آن برای دیگران یا انتشار در اینستاگرام را ایجاد نمی‌کند.

این مسئله به‌خصوص در پرونده‌هایی اهمیت دارد که تصاویر در جریان:

  • ازدواج؛
  • نامزدی؛
  • دوستی؛
  • رابطه عاطفی؛
  • همکاری شغلی؛
  • یا درمان پزشکی

در اختیار طرف مقابل قرار گرفته‌اند.

پایان رابطه یا ایجاد اختلاف نیز مجوز انتشار محتوا نیست.

حتی اگر دریافت‌کننده مالک دستگاه یا فایل ذخیره‌شده باشد، محتوای مربوط به حریم خصوصی شخص دیگری همچنان می‌تواند مشمول حمایت قانونی باشد.

آیا انتشار عکس همسر سابق جرم است؟

رابطه زوجیت سابق یا فعلی، به‌تنهایی مجوز انتشار تصاویر خصوصی طرف مقابل نیست.

ممکن است یکی از زوجین در دوران زندگی مشترک به تصاویر خصوصی، فیلم‌های خانوادگی یا مکالمات شخصی دسترسی داشته باشد. این دسترسی به معنای رضایت دائمی برای انتشار نیست.

اگر همسر یا همسر سابق:

  • تصویر خصوصی را در استوری قرار دهد؛
  • آن را برای خانواده، دوستان یا همکاران ارسال کند؛
  • فیلم خصوصی را در اختیار شخص ثالث قرار دهد؛
  • یا از تصویر برای تهدید و تخریب حیثیت استفاده کند،

ممکن است حسب شرایط، موضوع مشمول ماده ۷۴۵ و عناوین دیگری مانند تهدید، نشر اکاذیب یا توهین نیز قرار گیرد.

در این پرونده‌ها باید تفکیک شود:

  • تصویر چگونه تهیه شده است؛
  • آیا صاحب تصویر به تهیه آن رضایت داشته است؛
  • آیا به انتشار نیز رضایت داده است؛
  • محتوا برای چه کسانی فرستاده شده است؛
  • و چه آثار مادی یا حیثیتی ایجاد شده است.

آیا انتشار تصویر فقط در کلوزفرندز اینستاگرام جرم است؟

قرار دادن تصویر در فهرست Close Friends به معنای عمومی‌نبودن کامل محتواست، اما ممکن است همچنان «در دسترس دیگران قرار دادن» محسوب شود.

ماده ۷۴۵ فقط از انتشار عمومی برای هزاران نفر سخن نمی‌گوید؛ بلکه قراردادن محتوا در دسترس دیگران را نیز در بر می‌گیرد. بنابراین، ارسال محتوا برای گروه محدودی از اشخاص نیز در صورت وجود سایر شرایط می‌تواند قابل بررسی باشد. (NezamAt)

تعداد مخاطبان ممکن است در ارزیابی:

  • میزان ضرر؛
  • گستره هتک حیثیت؛
  • شدت آثار رفتار؛
  • و تعیین مجازات

مؤثر باشد، اما محدودبودن مخاطبان لزوماً اصل مسئولیت را منتفی نمی‌کند.

آیا ارسال عکس خصوصی فقط برای یک نفر جرم است؟

عبارت «در دسترس دیگران قرار دهد» می‌تواند شامل ارسال محتوا به شخص یا اشخاص دیگر نیز باشد.

بااین‌حال، در هر پرونده باید بررسی شود:

  • آیا گیرنده شخصی غیر از صاحب تصویر بوده است؟
  • آیا ارسال بدون رضایت انجام شده است؟
  • آیا محتوا خصوصی یا خانوادگی بوده است؟
  • آیا انتشار موجب ضرر یا هتک حیثیت شده است؟
  • و آیا رفتار به متهم قابل انتساب است؟

بنابراین، برای تحقق جرم الزاماً لازم نیست محتوا در یک پیج عمومی منتشر شده باشد. ارسال در دایرکت، گروه، کانال یا پیام‌رسان نیز ممکن است حسب شرایط مشمول مقررات شود.

اگر عکس خصوصی فقط در استوری منتشر شود چه می‌شود؟

استوری نیز یکی از روش‌های انتشار یا در دسترس قرار دادن محتواست.

موقت‌بودن استوری یا حذف آن پس از مدت محدود، مانع تحقق احتمالی جرم نیست. اگر محتوا در مدتی که قابل مشاهده بوده در اختیار دیگران قرار گرفته باشد، رفتار می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد.

در پرونده استوری، مستندسازی سریع اهمیت ویژه دارد:

  1. نام کاربری پیج را ثبت کنید؛
  2. از پروفایل کامل تصویر بگیرید؛
  3. اسکرین‌رکورد پیوسته تهیه کنید؛
  4. استوری‌های قبل و بعد را نیز ثبت نمایید؛
  5. تاریخ و ساعت مشاهده را یادداشت کنید؛
  6. اشخاصی را که استوری را دیده‌اند مشخص نمایید؛
  7. و فایل اصلی را بدون ویرایش حفظ کنید.

حذف استوری بعد از چند دقیقه نیز لزوماً مسئولیت قبلی را از بین نمی‌برد.

اگر تصویر در دایرکت ارسال شود، انتشار محسوب می‌شود؟

ارسال تصویر خصوصی در دایرکت شخص ثالث نیز ممکن است در دسترس قراردادن محتوا تلقی شود.

برای مثال، شخصی عکس خصوصی همسر سابق خود را برای:

  • اعضای خانواده او؛
  • همکاران؛
  • مدیر محل کار؛
  • خواستگار؛
  • همسر جدید؛
  • یا دوستان

ارسال می‌کند.

حتی اگر تصویر در صفحه عمومی قرار نگرفته باشد، ممکن است عناصر ماده ۷۴۵ وجود داشته باشند.

در این پرونده، حفظ این مدارک مهم است:

  • پروفایل فرستنده؛
  • کل دایرکت؛
  • تصویر یا فایل اصلی ارسال‌شده؛
  • زمان ارسال؛
  • هویت گیرنده؛
  • و توضیح آثار انتشار.

اگر عکس در گروه واتس‌اپ یا تلگرام منتشر شود چه می‌شود؟

ماده ۷۴۵ محدود به اینستاگرام نیست و به‌طور کلی انتشار از طریق سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی را در بر می‌گیرد.

بنابراین، انتشار ممکن است از طریق این ابزارها انجام شود:

  • اینستاگرام؛
  • واتس‌اپ؛
  • تلگرام؛
  • ایمیل؛
  • پیامک؛
  • سایت؛
  • شبکه اجتماعی دیگر؛
  • یا سامانه رایانه‌ای و مخابراتی.

عنوان مقاله بر اینستاگرام تمرکز دارد، اما اصل حمایت قانونی منحصر به یک پلتفرم نیست. (NezamAt)

آیا انتشار صدای خصوصی نیز جرم است؟

بله. ماده ۷۴۵ علاوه بر تصویر و فیلم، «صوت» خصوصی یا خانوادگی و اسرار دیگری را نیز شامل می‌شود.

برای مثال، انتشار این موارد ممکن است قابل بررسی باشد:

  • ویس خصوصی؛
  • صدای مکالمه خانوادگی؛
  • فایل صوتی جلسه محرمانه؛
  • صدای مربوط به درمان یا بیماری؛
  • یا صحبت‌های خصوصی ارسال‌شده در دایرکت.

برای تحقق جرم باید سایر شرایط از جمله نبود رضایت و ایجاد ضرر یا هتک حیثیت نیز احراز شوند.

ضبط صدا و انتشار صدا دو موضوع متفاوت‌اند. ممکن است درباره نحوه ضبط، دسترسی به فایل یا استفاده بعدی نیز عناوین دیگری مطرح شوند.

آیا انتشار اسکرین‌شات مکالمه خصوصی نیز مشمول قانون است؟

اسکرین‌شات مکالمه ممکن است حاوی «اسرار دیگری» یا اطلاعات خصوصی باشد.

برای مثال، مکالمه می‌تواند شامل این موارد باشد:

  • اطلاعات خانوادگی؛
  • مسائل پزشکی؛
  • مشکلات روانی؛
  • روابط عاطفی؛
  • اطلاعات مالی؛
  • رمز یا اطلاعات حساب؛
  • اختلافات شخصی؛
  • یا مطالبی که مخاطب انتظار انتشار آن‌ها را نداشته است.

اگر چنین مکالمه‌ای بدون رضایت منتشر و موجب ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت شود، ممکن است ماده ۷۴۵ یا عناوین مرتبط قابل بررسی باشند.

اما انتشار هر اسکرین‌شات مکالمه‌ای به‌طور خودکار جرم نیست. خصوصی‌بودن محتوا، نبود رضایت، هدف انتشار، زمینه و آثار آن باید بررسی شوند.

انتشار فیلم خصوصی در اینستاگرام

آیا انتشار شماره تلفن، نشانی یا اطلاعات شخصی نیز مشمول ماده ۷۴۵ است؟

ماده ۷۴۵ از «اسرار دیگری» نیز نام برده است. بنابراین، انتشار برخی اطلاعات شخصی و محرمانه ممکن است حسب ماهیت و شرایط، زیر این عنوان یا مقررات دیگر بررسی شود.

اطلاعاتی مانند موارد زیر ممکن است خصوصی یا محرمانه باشند:

  • شماره تماس غیرعمومی؛
  • نشانی منزل؛
  • اطلاعات پزشکی؛
  • شماره حساب و اطلاعات بانکی؛
  • مکاتبات شخصی؛
  • محل رفت‌وآمد؛
  • اطلاعات مربوط به کودک؛
  • و اسرار خانوادگی.

آیین‌نامه اجرایی قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات نیز عکس، فیلم، صوت، اطلاعات پزشکی، مالی، محل سکونت و سایر اطلاعات فردی را در زمره اطلاعات شخصی قرار داده است. (NezamAt)

اینکه انتشار هر یک از این داده‌ها دقیقاً مشمول چه عنوان قانونی است، به محرمانه‌بودن اطلاعات، نحوه دستیابی، قصد منتشرکننده و نتیجه رفتار بستگی دارد.

آیا برای تحقق جرم باید حتماً ضرر مالی ایجاد شده باشد؟

خیر.

ماده ۷۴۵ دو وضعیت را بیان می‌کند:

  • انتشار منجر به ضرر شود؛
  • یا عرفاً موجب هتک حیثیت شخص شود.

بنابراین، ضرر الزاماً مالی نیست. ممکن است ضرر:

  • حیثیتی؛
  • خانوادگی؛
  • شغلی؛
  • روانی؛
  • اجتماعی؛
  • یا مالی

باشد.

برای نمونه، ممکن است انتشار تصویر موجب:

  • اختلاف خانوادگی؛
  • از دست رفتن شغل؛
  • فسخ قرارداد؛
  • ایجاد مزاحمت؛
  • برهم‌خوردن رابطه؛
  • مراجعه به روان‌پزشک یا روان‌شناس؛
  • یا تخریب اعتبار حرفه‌ای

شود.

هرچه آثار رفتار بهتر مستند شوند، ارزیابی ضرر و هتک حیثیت نیز روشن‌تر خواهد بود.

منظور از هتک حیثیت عرفی چیست؟

هتک حیثیت عرفی یعنی انتشار محتوا با توجه به معیارهای متعارف اجتماعی، موقعیت شخص، نوع محتوا و زمینه انتشار، موجب لطمه به آبرو، اعتبار یا شأن او شود.

این موضوع فقط بر اساس احساس شخصی شاکی تعیین نمی‌شود و مرجع رسیدگی باید اوضاع‌واحوال پرونده را بررسی کند.

عوامل مؤثر ممکن است شامل این موارد باشند:

  • ماهیت تصویر یا فیلم؛
  • رابطه طرفین؛
  • تعداد مخاطبان؛
  • جایگاه خانوادگی یا حرفه‌ای شاکی؛
  • توضیح همراه محتوا؛
  • هدف انتشار؛
  • واکنش مخاطبان؛
  • و آثار واقعی ایجادشده.

ممکن است تصویری برای یک شخص یا در یک زمینه کاملاً عادی باشد، اما برای شخص دیگر یا همراه با توضیح توهین‌آمیز موجب هتک حیثیت شود.

اگر تصویر تحریف یا مونتاژ شده باشد، چه عنوانی مطرح می‌شود؟

اگر تصویر، صوت یا فیلم دیگری تغییر یا تحریف و سپس منتشر شود، به‌گونه‌ای که عرفاً موجب هتک حیثیت او شود، موضوع ممکن است مشمول ماده ۷۴۴ قانون مجازات اسلامی باشد.

ماده ۷۴۴ برای تغییر یا تحریف فیلم، صوت یا تصویر دیگری و انتشار آن، در صورت هتک حیثیت عرفی، حبس یا جزای نقدی یا هر دو را مقرر کرده است. جزای نقدی تعدیل‌شده این ماده در سال ۱۴۰۳ از ۵۰ میلیون تا ۳۳۰ میلیون ریال تعیین شده است. همچنین چون ماده ۷۴۴ در ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی ذکر شده، این جرم قابل گذشت است و حداقل و حداکثر مجازات حبس آن بر اساس تبصره ماده ۱۰۴ به نصف کاهش می‌یابد. (NezamAt)

تفاوت مهم این دو ماده چنین است:

  • ماده ۷۴۴: محتوا تغییر یا تحریف شده است؛
  • ماده ۷۴۵: محتوای خصوصی یا خانوادگی واقعی بدون رضایت منتشر شده است.

ممکن است در یک پرونده هر دو رفتار وجود داشته باشند؛ برای مثال، تصویر خصوصی شخص ابتدا تحریف و سپس منتشر شود.

انتشار دیپ‌فیک یا تصویر ساخته‌شده با هوش مصنوعی چه حکمی دارد؟

اگر با استفاده از هوش مصنوعی، چهره شخصی روی تصویر یا ویدئوی دیگری قرار داده شود و نتیجه به‌گونه‌ای منتشر شود که عرفاً موجب هتک حیثیت او باشد، ممکن است موضوع مشمول ماده ۷۴۴ قرار گیرد.

در این پرونده باید چند موضوع اثبات شود:

  • تصویر یا صدای شخص مورد استفاده قرار گرفته است؛
  • محتوا تغییر یا تحریف شده است؛
  • فایل منتشر شده یا در دسترس دیگران قرار گرفته است؛
  • انتشار موجب هتک حیثیت شده است؛
  • و ساخت یا انتشار فایل به متهم منتسب است.

صرف غیرواقعی‌بودن تصویر به‌تنهایی برای اثبات تمام عناصر جرم کافی نیست.

اگر محتوای تحریف‌شده مستهجن باشد، تبصره ماده ۷۴۴، اعمال حداکثر هر دو مجازات مقرر را پیش‌بینی کرده است. (NezamAt)

انتشار تصاویر مستهجن چه تفاوتی با تصویر خصوصی دارد؟

ممکن است یک تصویر هم خصوصی باشد و هم مستهجن.

قانون در ماده ۷۴۲، انتشار، توزیع یا معامله محتوای مستهجن از طریق سامانه‌های رایانه‌ای یا مخابراتی را نیز جرم‌انگاری کرده است. تعریف قانونی محتوای مستهجن شامل تصویر، صوت یا متن واقعی یا غیرواقعی حاوی برهنگی کامل، اندام تناسلی یا عمل جنسی است. این ماده برای انتشار محتوای مستهجن مجازات جداگانه تعیین کرده است. (NezamAt)

بنابراین، انتشار یک فیلم خصوصی جنسی ممکن است از چند جهت بررسی شود:

  • انتشار تصویر خصوصی بدون رضایت؛
  • انتشار محتوای مستهجن؛
  • تهدید یا اخاذی؛
  • دسترسی غیرمجاز به فایل؛
  • و در صورت تحریف، ماده ۷۴۴.

رابطه میان عناوین و نحوه اعمال مقررات تعدد جرم باید بر اساس رفتارهای انجام‌شده و تصمیم مرجع قضایی بررسی شود.

آیا ارسال محتوای مستهجن برای کمتر از ده نفر مجازات متفاوتی دارد؟

تبصره ۲ ماده ۷۴۲ مقرر کرده است اگر محتوای مستهجن برای کمتر از ده نفر ارسال شود، مجازات نقدی خاصی اعمال می‌شود. مبلغ تعدیل‌شده این جزای نقدی در سال ۱۴۰۳ از ۱۶ میلیون و ۵۰۰ هزار تا ۶۶ میلیون ریال تعیین شده است. (NezamAt)

اما این مقرره مربوط به عنوان انتشار محتوای مستهجن است و لزوماً مانع بررسی رفتار تحت ماده ۷۴۵ درباره انتشار تصویر خصوصی بدون رضایت نیست.

به بیان دیگر، در پرونده باید هم ماهیت محتوا و هم تعرض به حریم خصوصی شخص بررسی شود.

آیا تهدید به انتشار عکس خصوصی جرم است؟

تهدید به انتشار تصویر خصوصی با خود انتشار تفاوت دارد.

ممکن است شخص هنوز تصویر را منتشر نکرده باشد، اما قربانی را تهدید کند که در صورت انجام‌ندادن خواسته او، تصاویر را منتشر خواهد کرد.

تهدید ممکن است با هدف‌های مختلفی صورت گیرد:

  • گرفتن پول؛
  • ادامه رابطه؛
  • انجام رفتار جنسی؛
  • صرف‌نظر از شکایت؛
  • بازگشت به رابطه؛
  • تحویل مال؛
  • یا سکوت درباره موضوعی دیگر.

در چنین وضعیتی، عنوان تهدید و حسب مورد اخاذی یا جرائم دیگر ممکن است مطرح شود. اگر مرتکب بعداً تصویر را نیز منتشر کند، رفتار انتشار می‌تواند به‌صورت جداگانه تحت ماده ۷۴۵ بررسی شود.

برای اثبات تهدید، حفظ این مدارک اهمیت دارد:

  • متن کامل پیام؛
  • حساب فرستنده؛
  • خواسته یا شرط مطرح‌شده؛
  • فایل یا نمونه تصویری که نشان دهد تهدیدکننده به محتوا دسترسی دارد؛
  • تاریخ و ساعت؛
  • و پیام‌های قبل و بعد.

اگر در برابر منتشرنکردن عکس پول بخواهند چه می‌شود؟

درخواست پول در برابر منتشرنکردن تصویر خصوصی، معمولاً در عرف با عنوان «اخاذی اینترنتی» شناخته می‌شود.

در تحلیل قانونی باید مشخص شود:

  • چه تهدیدی مطرح شده است؟
  • چه مالی یا اقدامی مطالبه شده است؟
  • آیا قربانی پول پرداخت کرده است؟
  • آیا تصویر واقعاً در اختیار تهدیدکننده بوده است؟
  • آیا انتشار نیز انجام شده است؟
  • و چه شخصی وجه را دریافت کرده است؟

در چنین پرونده‌ای ممکن است موضوعاتی مانند:

  • تهدید؛
  • تحصیل مال؛
  • انتشار تصویر خصوصی؛
  • دسترسی غیرمجاز؛
  • و جرائم مرتبط با محتوای مستهجن

بررسی شوند.

پرداخت پول تضمین نمی‌کند که فایل حذف یا منتشر نشود. بهتر است قبل از پرداخت‌های بیشتر، مدارک حفظ و مشاوره تخصصی دریافت شود.

اگر تهدیدکننده عکس را منتشر نکرده باشد، باز هم می‌توان شکایت کرد؟

بله. برای طرح شکایت درباره تهدید، لازم نیست تهدید حتماً عملی شده باشد.

تهدید و انتشار دو رفتار جداگانه‌اند:

  • اگر فقط تهدید انجام شده باشد، عنوان تهدید بررسی می‌شود؛
  • اگر انتشار نیز انجام شده باشد، ماده ۷۴۵ و عناوین مرتبط ممکن است اضافه شوند.

در شکواییه باید روشن نوشته شود:

  • تهدید دقیقاً چه بوده است؛
  • در برابر منتشرنکردن محتوا چه چیزی مطالبه شده است؛
  • محتوا چه ماهیتی داشته است؛
  • و آیا بخشی از آن برای اثبات دسترسی ارسال شده است.

آیا رضایت قبلی قابل پس‌گرفتن است؟

در برخی روابط، شخص ممکن است قبلاً برای انتشار محدود یک تصویر رضایت داده باشد؛ برای مثال، اجازه داده باشد عکس در یک پست معین منتشر شود.

برداشتن رضایت نسبت به انتشار آینده ممکن است مؤثر باشد، اما آثار انتشار قبلی که در محدوده رضایت انجام شده است باید جداگانه بررسی شود.

برای نمونه:

  • شخص برای یک تبلیغ یک‌ماهه رضایت داده است؛
  • قرارداد پایان یافته است؛
  • اما تصویر همچنان در تبلیغات جدید استفاده می‌شود.

در این وضعیت، حدود رضایت، قرارداد، مدت استفاده و نوع انتشار اهمیت دارند.

ماده ۷۴۵ درباره انتشار «بدون رضایت» است؛ بنابراین وجود یا نبود رضایت و محدوده آن از موضوعات اصلی پرونده خواهد بود.

اگر شخص ابتدا رضایت داده و بعد پشیمان شود، انتشار قبلی جرم است؟

اگر در زمان انتشار، رضایت معتبر و روشن وجود داشته و انتشار نیز دقیقاً در همان محدوده انجام شده باشد، صرف پشیمانی بعدی لزوماً انتشار قبلی را به جرم تبدیل نمی‌کند.

اما ممکن است انتشار بعدی یا ادامه استفاده خارج از محدوده رضایت، وضعیت متفاوتی داشته باشد.

برای مثال:

  • رضایت فقط برای انتشار در یک صفحه مشخص بوده است؛
  • اما تصویر در صفحات دیگر منتشر می‌شود؛
  • رضایت برای یک عکس بوده است؛
  • اما فیلم دیگری منتشر می‌شود؛
  • رضایت برای مخاطبان محدود بوده است؛
  • اما محتوا عمومی می‌شود.

بنابراین، زمان، هدف و محدوده رضایت باید دقیق بررسی شود.

آیا سکوت صاحب تصویر به معنای رضایت است؟

معمولاً نمی‌توان صرف سکوت را بدون بررسی اوضاع‌واحوال، رضایت قطعی تلقی کرد.

رضایت ممکن است صریح یا حسب شرایط قابل استنباط باشد، اما کسی که به رضایت استناد می‌کند باید بتواند حدود آن را نشان دهد.

مواردی مانند این‌ها می‌توانند در ارزیابی مؤثر باشند:

  • پیام‌های طرفین؛
  • قرارداد؛
  • نحوه تحویل فایل؛
  • سابقه انتشار؛
  • اعتراض یا عدم اعتراض قبلی؛
  • و هدفی که تصویر برای آن تهیه شده است.

سکوت شخصی که از انتشار اطلاع نداشته، قطعاً به معنای رضایت نیست.

اگر شخص خودش قبلاً عکس را منتشر کرده باشد، آیا دیگران آزادند آن را بازنشر کنند؟

خیر، نمی‌توان چنین قاعده مطلقی بیان کرد.

انتشار قبلی تصویر توسط صاحب آن ممکن است وصف خصوصی محتوا را کاهش دهد، اما همچنان نحوه بازنشر اهمیت دارد.

ممکن است بازنشر همراه با این رفتارها باشد:

  • تحریف تصویر؛
  • انتساب مطالب خلاف واقع؛
  • معرفی پیج جعلی؛
  • توهین؛
  • استفاده تجاری بدون اجازه؛
  • یا قراردادن تصویر در زمینه‌ای حیثیت‌زدا.

در این شرایط ممکن است عناوین دیگری غیر از ماده ۷۴۵ مطرح شوند.

بنابراین، «قبلاً در اینترنت بوده» دفاع کاملی در برابر هر نوع استفاده بعدی نیست.

انتشار عکس کودک در اینستاگرام چه حکمی دارد؟

تصاویر کودکان به دلیل آسیب‌پذیری بیشتر آنان نیازمند توجه ویژه‌اند.

اگر تصویر کودک بزه‌دیده یا کودک در وضعیت مخاطره‌آمیز به‌گونه‌ای منتشر شود که موجب ضرر یا آسیب به او یا خانواده‌اش شود، ممکن است علاوه بر قواعد عمومی، ماده ۱۹ قانون حمایت از اطفال و نوجوانان نیز قابل بررسی باشد.

این ماده افشای هویت، اطلاعات، اسرار یا انتشار فیلم و عکس طفل یا نوجوان بزه‌دیده یا در وضعیت مخاطره‌آمیز را در شرایط مقرر جرم دانسته و برای آن مجازات حبس درجه شش پیش‌بینی کرده است. (NezamAt)

برای نمونه، انتشار این موارد می‌تواند بسیار آسیب‌زا باشد:

  • تصویر کودک قربانی آزار؛
  • مشخصات کودک در پرونده خانوادگی؛
  • عکس کودک همراه با شرح جرم؛
  • تصویر پزشکی یا خصوصی کودک؛
  • یا محتوایی که موجب تمسخر و آزار او شود.

در مستندسازی چنین پرونده‌ای باید از تکثیر غیرضروری تصویر کودک خودداری شود.

اگر عکس به اشتباه برای شخص دیگری ارسال شود، جرم محقق است؟

صرف ارسال اشتباهی همیشه به معنای تحقق عمدی جرم نیست.

جرائم تعزیری اصولاً نیازمند بررسی عنصر روانی و آگاهی مرتکب‌اند. اگر شخص بتواند نشان دهد ارسال کاملاً سهوی بوده و پس از آگاهی نیز برای جلوگیری از گسترش آن اقدام کرده است، وضعیت با انتشار آگاهانه و هدفمند یکسان نیست.

بااین‌حال، ادعای اشتباه باید با شرایط پرونده سنجیده شود:

  • محتوا چند بار ارسال شده است؟
  • برای چه اشخاصی فرستاده شده؟
  • آیا توضیح یا متن همراه داشته است؟
  • پس از اطلاع چه اقدامی انجام شده؟
  • آیا قبلاً تهدیدی وجود داشته است؟
  • و آیا انتشار تکرار شده است؟

صرف ادعای «اشتباهی فرستادم» بدون بررسی پذیرفته یا رد نمی‌شود.

اگر شخص دیگری تصویر را بازنشر کند، مسئولیت با چه کسی است؟

ممکن است چند نفر در انتشار نقش داشته باشند:

  • شخصی که نخستین بار تصویر را منتشر کرده است؛
  • اشخاصی که آن را بازنشر کرده‌اند؛
  • مدیر پیجی که محتوا را پذیرفته است؛
  • ادمینی که استوری را منتشر کرده است؛
  • یا اشخاصی که محتوا را برای دیگران فرستاده‌اند.

مسئولیت هر شخص باید بر اساس رفتار و آگاهی خودش بررسی شود.

کسی که با علم به خصوصی‌بودن و نبود رضایت صاحب تصویر، محتوا را دوباره منتشر می‌کند، نمی‌تواند همیشه صرفاً به این دلیل که «اولین منتشرکننده نبوده» از مسئولیت مبرا باشد.

در ماده ۷۴۴ نیز انتشار با علم به تغییر یا تحریف تصویر صراحتاً مورد توجه قرار گرفته است. (NezamAt)

آیا مدیر پیج مسئول انتشار توسط ادمین است؟

صرف مالکیت یا مدیریت تجاری یک پیج، مسئولیت کیفری تمام رفتارهای ادمین‌ها را به‌طور خودکار ثابت نمی‌کند.

باید بررسی شود:

  • چه کسی محتوا را بارگذاری کرده است؟
  • مدیر اصلی از انتشار اطلاع داشته است؟
  • دستور انتشار داده شده است؟
  • پس از اطلاع چه اقدامی انجام شده است؟
  • پیج به نام شخص حقیقی یا حقوقی اداره می‌شود؟
  • و انتشار در راستای منافع چه شخصی بوده است؟

قانون درباره مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی مقرر کرده است اگر جرم رایانه‌ای به نام شخص حقوقی و در راستای منافع آن ارتکاب یابد، در شرایطی مانند ارتکاب توسط مدیر، دستور مدیر یا ارتکاب کارمند با اطلاع مدیر یا در نتیجه عدم نظارت وی، شخص حقوقی نیز ممکن است مسئولیت کیفری داشته باشد. (NezamAt)

بااین‌حال، مسئولیت شخص حقوقی مانع مجازات شخص حقیقی مرتکب نیست.

آیا حذف سریع عکس مانع مسئولیت می‌شود؟

خیر.

اگر تصویر برای مدتی منتشر یا در دسترس دیگران قرار گرفته باشد، حذف بعدی لزوماً رفتار قبلی را از بین نمی‌برد.

اما حذف سریع و جلوگیری از گسترش بیشتر ممکن است در ارزیابی اوضاع‌واحوال پرونده و تعیین مجازات مورد توجه قرار گیرد.

همچنین حذف محتوا به‌تنهایی به معنای اقرار به جرم نیست. ممکن است شخص به دلایل دیگری محتوا را حذف کرده باشد.

برای شاکی مهم است که پیش از حذف، مدارک لازم را ثبت کرده باشد.

اگر تصویر فقط چند دقیقه منتشر شده باشد چه می‌شود؟

مدت کوتاه انتشار مانع تحقق احتمالی جرم نیست.

ممکن است تصویر در همان چند دقیقه:

  • توسط افراد مشاهده شود؛
  • اسکرین‌شات گرفته شود؛
  • ذخیره گردد؛
  • بازنشر شود؛
  • یا به دست اشخاصی برسد که انتشار نزد آنان برای قربانی زیان‌بار است.

مدت انتشار در تعیین گستره آسیب اهمیت دارد، اما اصل رفتار باید بر اساس مجموع شرایط بررسی شود.

آیا تعداد بازدید برای اثبات جرم لازم است؟

داشتن آمار بازدید می‌تواند مفید باشد، اما همیشه شرط لازم برای آغاز شکایت نیست.

اگر تصویر در استوری یا پیج منتشر شده باشد، می‌توان از این موارد مستند تهیه کرد:

  • تعداد بازدید؛
  • نام برخی بینندگان؛
  • کامنت‌ها؛
  • پاسخ‌ها؛
  • بازنشرها؛
  • و پیام اشخاصی که محتوا را دیده‌اند.

اگر آمار دقیق در دسترس نباشد، شهادت یا پیام اشخاصی که تصویر را مشاهده کرده‌اند نیز می‌تواند به اثبات دسترس‌پذیری کمک کند.

انتشار عکس در استوری اینستاگرام

آیا جرم انتشار تصویر خصوصی قابل گذشت است؟

ماده ۷۴۵ در فهرست جرائم قابل گذشت ماده ۱۰۴ قانون مجازات اسلامی قرار نگرفته است. بر اساس اصل ماده ۱۰۳، جرمی که قابل گذشت‌بودن آن در قانون تصریح نشده باشد، غیرقابل گذشت محسوب می‌شود.

در نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه نیز تصریح شده است که از جرائم مورد بحث این فصل، ماده ۷۴۴ صراحتاً در ماده ۱۰۴ ذکر شده، اما سایر جرائم رایانه‌ای از جمله ماده ۷۴۵، به دلیل نبود تصریح قانونی، غیرقابل گذشت محسوب می‌شوند. (Vakilan)

این موضوع به آن معنا نیست که رضایت شاکی هیچ اثری ندارد. گذشت می‌تواند حسب شرایط در تخفیف مجازات و تصمیم قضایی مؤثر باشد، اما در جرم غیرقابل گذشت، صرف گذشت شاکی الزاماً موجب توقف کامل تعقیب یا اجرای مجازات نمی‌شود.

به دلیل امکان تغییر قوانین و تأثیر شرایط پرونده، وضعیت قابل گذشت‌بودن باید هنگام رسیدگی بر اساس آخرین مقررات بررسی شود.

برای شکایت از انتشار عکس خصوصی چه مدارکی لازم است؟

۱. صفحه کامل منتشرکننده

از نام کاربری، نام نمایشی، تصویر پروفایل، بیوگرافی و لینک پیج مستند تهیه کنید.

۲. خود محتوای منتشرشده

عکس، فیلم، صوت یا اسکرین‌شات را با همان کیفیت اولیه حفظ کنید.

۳. اسکرین‌رکورد پیوسته

از پروفایل وارد پست، استوری یا دایرکت شوید تا ارتباط محتوا با حساب مشخص باشد.

۴. تاریخ و ساعت

زمان دقیق مشاهده و انتشار را تا حد امکان ثبت کنید.

۵. لینک محتوا

لینک پست، ریلز یا پیج را ذخیره نمایید.

۶. مدارک نبود رضایت

پیام‌های اعتراض، قرارداد، مکالمات یا هر سندی که نشان دهد اجازه انتشار داده نشده است، حفظ شود.

۷. پیام‌های تهدید قبلی

اگر پیش از انتشار تهدیدی وجود داشته، کل مکالمه را ثبت کنید.

۸. مدارک ضرر

پیام همکاران، مشکلات شغلی، اسناد درمانی، لغو قرارداد، هزینه‌ها یا سایر آثار انتشار را حفظ نمایید.

۹. مشخصات شاهدان

افرادی که محتوا را دیده‌اند یا برای آنان ارسال شده است مشخص شوند.

۱۰. دستگاه اصلی

تلفنی را که محتوا روی آن مشاهده شده بازنشانی یا پاک نکنید.

چگونه استوری حاوی عکس خصوصی را ثبت کنیم؟

به دلیل موقت‌بودن استوری باید سریع و منظم عمل کرد:

  1. از صفحه اصلی پروفایل اسکرین‌شات بگیرید؛
  2. نام کاربری و لینک حساب را ذخیره کنید؛
  3. ضبط صفحه را آغاز کنید؛
  4. از پروفایل وارد استوری شوید؛
  5. تمام استوری را بدون توقف ثبت کنید؛
  6. استوری‌های مرتبط قبل و بعد را نیز نشان دهید؛
  7. تعداد بازدید یا پاسخ‌ها را در صورت دسترسی ثبت کنید؛
  8. تاریخ و ساعت را یادداشت نمایید؛
  9. نسخه اصلی فایل را ویرایش نکنید؛
  10. و از انتشار دوباره تصویر برای گرفتن نظر دیگران خودداری کنید.

هدف از مستندسازی، حفظ محدود و ایمن دلیل است، نه تکثیر بیشتر محتوای خصوصی.

اگر محتوا حذف شده باشد چه کنیم؟

حذف تصویر یا فیلم به معنای پایان امکان پیگیری نیست.

ممکن است این آثار باقی مانده باشند:

  • اسکرین‌شات؛
  • اسکرین‌رکورد؛
  • اعلان تلفن همراه؛
  • پیام اشخاصی که محتوا را دیده‌اند؛
  • فایل ذخیره‌شده؛
  • بازنشرها؛
  • پاسخ‌های دایرکت؛
  • سابقه تهدید؛
  • و داده‌های موجود در دستگاه‌ها.

اگر شخص دیگری تصویر را مشاهده کرده است، از او بخواهید:

  • فایل اصلی را حذف نکند؛
  • کل صفحه و مکالمه را ثبت کند؛
  • و محتوا را برای اشخاص غیرضروری ارسال نکند.

امکان بازیابی فنی محتوا به نوع داده، زمان گذشته، دستگاه‌ها و شرایط پرونده بستگی دارد و در همه موارد قطعی نیست.

آیا می‌توان از اینستاگرام درخواست حذف عکس کرد؟

گزارش محتوا در خود پلتفرم ممکن است به حذف یا محدودشدن آن کمک کند، اما این اقدام با شکایت قضایی یکسان نیست.

پیش از گزارش‌کردن، بهتر است در حالت عادی:

  • صفحه کامل را ثبت کنید؛
  • لینک را ذخیره نمایید؛
  • اسکرین‌رکورد بگیرید؛
  • و مدارک انتشار را حفظ کنید.

در مواردی که انتشار در حال گسترش است یا آسیب فوری وجود دارد، کاهش دسترسی به محتوا اولویت بیشتری دارد.

حذف محتوا توسط پلتفرم نیز لزوماً موجب شناسایی مدیر حساب یا جبران خسارت نمی‌شود.

آیا باید از منتشرکننده بخواهیم تصویر را حذف کند؟

پاسخ به شرایط پرونده بستگی دارد.

در بعضی موارد، درخواست کتبی و محترمانه می‌تواند:

  • نبود رضایت را روشن کند؛
  • موجب توقف انتشار شود؛
  • و مدرکی از آگاهی طرف مقابل ایجاد نماید.

اما تماس ممکن است باعث شود منتشرکننده:

  • حساب را حذف کند؛
  • مدارک دیگر را پاک نماید؛
  • قربانی را مسدود کند؛
  • یا تهدیدها را افزایش دهد.

در پرونده‌های اخاذی، خشونت، انتشار جنسی یا تهدید جدی، تماس مستقیم بدون مشورت ممکن است خطرناک باشد.

آیا انتشار عمومی نام منتشرکننده کار درستی است؟

معمولاً بهتر است پیش از اثبات قطعی هویت، از انتشار عمومی نام و مشخصات شخص مظنون خودداری شود.

ممکن است:

  • حساب هک شده باشد؛
  • صاحب تصویر پروفایل با مدیر حساب متفاوت باشد؛
  • سیم‌کارت یا کارت بانکی در اختیار دیگری قرار گرفته باشد؛
  • یا انتساب اولیه اشتباه باشد.

انتشار نام فرد مظنون ممکن است موجب:

  • هتک حیثیت؛
  • توهین یا افترا؛
  • تشدید اختلاف؛
  • حذف مدارک؛
  • و شکایت متقابل

شود.

مدارک باید از مسیر قانونی ارائه شوند.

آیا می‌توان برای اثبات انتشار، دوباره عکس را منتشر کرد؟

تکثیر گسترده تصویر خصوصی برای اثبات جرم روش مناسبی نیست.

شاکی باید فقط به اندازه‌ای که برای حفظ دلیل ضروری است محتوا را نگهداری و در اختیار وکیل، کارشناس یا مرجع قضایی قرار دهد.

انتشار دوباره در صفحه عمومی با عنوان‌هایی مانند «این عکس را فلانی منتشر کرده» ممکن است:

  • آسیب قربانی را افزایش دهد؛
  • دامنه انتشار را گسترده‌تر کند؛
  • حریم خصوصی را بیشتر نقض نماید؛
  • و مسائل قانونی جدیدی ایجاد کند.

نسخه دلیل باید محرمانه، محدود و امن نگهداری شود.

آیا اسکرین‌شات برای اثبات انتشار کافی است؟

اسکرین‌شات می‌تواند دلیل یا قرینه مهمی باشد، اما بهتر است تنها مدرک پرونده نباشد.

ممکن است درباره اسکرین‌شات ادعا شود که:

  • ویرایش شده است؛
  • نام کاربری حذف شده؛
  • صفحه شبیه‌سازی شده؛
  • زمان آن معلوم نیست؛
  • یا محتوا متعلق به حساب دیگری است.

برای تقویت آن، بهتر است این مدارک نیز وجود داشته باشند:

  • اسکرین‌رکورد پیوسته؛
  • لینک؛
  • فایل اصلی؛
  • دستگاه؛
  • پیام شاهدان؛
  • مکالمات قبل و بعد؛
  • و اطلاعات حساب منتشرکننده.

آیا باید تصویر خصوصی را چاپ کنیم؟

نسخه چاپی ممکن است برای ضمیمه‌کردن به پرونده مفید باشد، اما نباید تنها نسخه موجود باشد.

نسخه دیجیتال اصلی باید جداگانه حفظ شود؛ زیرا ممکن است حاوی اطلاعاتی مانند:

  • کیفیت اصلی؛
  • مشخصات فایل؛
  • تاریخ دریافت؛
  • نام فایل؛
  • و سایر داده‌های فنی

باشد.

در چاپ تصاویر بسیار خصوصی یا جنسی باید به محرمانگی و جلوگیری از دسترسی غیرضروری توجه ویژه شود.

چطور ثابت کنیم به انتشار رضایت نداشته‌ایم؟

نبود رضایت ممکن است از طریق مجموعه‌ای از مدارک و قرائن اثبات شود:

  • پیام اعتراض به انتشار؛
  • درخواست حذف محتوا؛
  • توافق قبلی درباره محرمانگی؛
  • ماهیت خصوصی فایل؛
  • محدودبودن گیرندگان اولیه؛
  • ارسال تصویر در دایرکت خصوصی؛
  • تهدیدهای قبل از انتشار؛
  • رابطه طرفین؛
  • و رفتار شاکی پس از اطلاع.

همیشه لازم نیست پیش از انتشار، جمله‌ای مانند «اجازه انتشار نداری» نوشته شده باشد. ماهیت محتوا و شرایط تحویل آن ممکن است انتظار محرمانگی را نشان دهد.

بااین‌حال، وجود پیام صریح درباره ممنوعیت انتشار می‌تواند دلیل مهمی باشد.

چطور ثابت کنیم تصویر متعلق به ماست؟

برای اثبات ارتباط تصویر با شاکی ممکن است از این مدارک استفاده شود:

  • نسخه اصلی عکس یا فیلم؛
  • فایل‌های قدیمی‌تر؛
  • دستگاهی که تصویر روی آن تهیه شده است؛
  • تصاویر مشابه؛
  • شاهدان؛
  • مشخصات ظاهری؛
  • مکالمه‌ای که فایل ابتدا در آن ارسال شده است؛
  • و حسب ضرورت بررسی کارشناسی.

در تصاویر تحریف‌شده یا دیپ‌فیک، مقایسه با فایل اصلی اهمیت بیشتری دارد.

چطور ثابت کنیم متهم تصویر را منتشر کرده است؟

اثبات اینکه تصویر منتشر شده با اثبات اینکه چه کسی آن را منتشر کرده متفاوت است.

برای انتساب ممکن است این مدارک بررسی شوند:

  • حساب منتشرکننده؛
  • دستگاهی که حساب روی آن فعال بوده است؛
  • شماره تلفن یا ایمیل مرتبط؛
  • اقرار یا پیام‌های متهم؛
  • تهدید قبلی به انتشار؛
  • فایل موجود در دستگاه؛
  • زمان دسترسی؛
  • حساب‌های مرتبط؛
  • و شهادت ادمین‌ها یا اشخاص دیگر.

صرف اینکه عکس در پیجی با نام شخصی منتشر شده، همیشه ثابت نمی‌کند همان شخص مدیر واقعی حساب بوده است.

اگر حساب هک شده باشد چه می‌شود؟

ممکن است صاحب حساب ادعا کند پیج او هک شده و تصویر توسط شخص دیگری منتشر شده است.

این ادعا باید بررسی شود:

  • چه زمانی دسترسی از بین رفته است؟
  • آیا رمز، ایمیل یا شماره تلفن تغییر کرده؟
  • آیا اعلان امنیتی دریافت شده است؟
  • آیا صاحب حساب موضوع را به دیگران اعلام کرده؟
  • چه دستگاه‌هایی به پیج متصل بوده‌اند؟
  • آیا پس از انتشار، حساب همچنان توسط صاحب اصلی استفاده شده؟
  • و چه شخصی از انتشار منفعت یا انگیزه داشته است؟

مالکیت اسمی پیج با استفاده‌کننده واقعی در زمان انتشار یکسان نیست.

اگر چند نفر ادمین پیج باشند چه می‌شود؟

در پیج‌های تجاری یا رسانه‌ای ممکن است چند نفر دسترسی داشته باشند.

در این وضعیت باید مشخص شود:

  • چه کسی فایل را در اختیار داشته است؟
  • چه کسی دستور انتشار داده است؟
  • چه کسی محتوا را بارگذاری کرده است؟
  • مدیر پیج چه میزان اطلاع داشته است؟
  • چه کسی پس از اعتراض، محتوا را حذف یا حفظ کرده است؟
  • و آیا انتشار در راستای منافع شخص یا مجموعه انجام شده است؟

مسئولیت هر شخص بر اساس رفتار، علم و قصد او تعیین می‌شود.

صلاحیت رسیدگی به شکایت انتشار تصویر خصوصی

برای تعیین مرجع صالح باید محل وقوع رفتار، محل نتیجه جرم، محل دسترسی یا شناسایی متهم و مقررات صلاحیت جرائم رایانه‌ای بررسی شوند.

بهتر است شاکی در شرح شکایت این موارد را دقیق ذکر کند:

  • محل مشاهده محتوا؛
  • محل سکونت یا فعالیت خود؛
  • زمان انتشار؛
  • پلتفرم مورد استفاده؛
  • حساب منتشرکننده؛
  • و اطلاعات احتمالی متهم.

تعیین نهایی صلاحیت بر عهده مرجع قضایی است.

نمونه متن شکواییه انتشار عکس خصوصی

ریاست محترم مرجع قضایی
با سلام
مشتکی‌عنه/شخص ناشناسی که حساب اینستاگرامی با نام کاربری … را اداره می‌کند، در تاریخ … بدون رضایت اینجانب، تصویر/فیلم/صوت خصوصی و خانوادگی متعلق به اینجانب را از طریق پست/استوری/دایرکت منتشر یا در دسترس اشخاص دیگر قرار داده است.
محتوای یادشده صرفاً در چارچوب رابطه خصوصی/خانوادگی/درمانی/شغلی در اختیار … قرار گرفته بود و هیچ‌گونه رضایتی برای انتشار عمومی یا ارسال آن برای دیگران وجود نداشته است.

انتشار مذکور موجب … و ورود ضرر مادی/معنوی و هتک حیثیت اینجانب شده است. تصاویر صفحه، اسکرین‌رکورد، لینک حساب، فایل اصلی، پیام‌های تهدید یا اعتراض و مشخصات اشخاصی که محتوا را مشاهده کرده‌اند به پیوست تقدیم می‌شود.
با توجه به احتمال حذف یا بازنشر محتوا، تقاضای شناسایی شخص یا اشخاص منتشرکننده، حفظ و بررسی داده‌های مرتبط، جلوگیری از ادامه انتشار در حدود اختیارات قانونی، رسیدگی به بزه موضوع ماده ۷۴۵ قانون مجازات اسلامی و سایر عناوین متناسب و جبران خسارات وارده را دارم.

این متن عمومی است و باید بر اساس موضوع، نوع تصویر، نحوه انتشار، رابطه طرفین و مدارک موجود بازنویسی شود.

چه درخواست‌هایی در شکواییه مطرح شود؟

حسب پرونده می‌توان درخواست‌هایی مانند این موارد را مطرح کرد:

  • شناسایی مدیر حساب؛
  • بررسی شماره تلفن و ایمیل مرتبط؛
  • حفاظت از داده‌های در معرض حذف؛
  • بررسی دستگاه‌های مرتبط در حدود دستور قضایی؛
  • کارشناسی فایل اصلی و نسخه منتشرشده؛
  • بررسی تحریف یا مونتاژ تصویر؛
  • شناسایی حساب‌های بازنشرکننده؛
  • جلوگیری از ادامه انتشار در حدود صلاحیت قانونی؛
  • بررسی تهدید یا اخاذی؛
  • مطالبه ضرر و زیان ناشی از جرم؛
  • و اعمال مقررات مربوط به محتوای مستهجن در صورت وجود شرایط.

درخواست‌ها باید دقیق و متناسب با مدارک باشند.

آیا می‌توان خسارت مادی و معنوی مطالبه کرد؟

در صورت وجود شرایط قانونی، بزه‌دیده می‌تواند ضرر و زیان ناشی از جرم را مطالبه کند.

خسارت ممکن است شامل این موارد باشد:

  • از دست رفتن شغل؛
  • لغو قرارداد؛
  • کاهش درآمد؛
  • هزینه درمان روان‌شناختی یا پزشکی؛
  • هزینه‌های حقوقی و فنی قابل مطالبه؛
  • لطمه به اعتبار حرفه‌ای؛
  • و آسیب معنوی و حیثیتی.

برای مطالبه خسارت باید:

  • ورود ضرر؛
  • رفتار زیان‌بار؛
  • انتساب رفتار به مرتکب؛
  • و رابطه سببیت میان انتشار و خسارت

اثبات شود.

بهتر است مدارک خسارت از همان ابتدا حفظ شوند.

دفاعیات احتمالی متهم چیست؟

رضایت صاحب تصویر

متهم ممکن است ادعا کند شاکی به انتشار رضایت داده است.

در این صورت باید محدوده رضایت بررسی شود.

عمومی‌بودن تصویر

ممکن است گفته شود عکس قبلاً در اینترنت منتشر شده است.

این دفاع باید با موضوع خصوصی‌بودن و نحوه استفاده تطبیق داده شود.

هک‌شدن حساب

باید شواهد فنی و رفتار صاحب حساب بررسی شود.

انتساب‌نداشتن انتشار

ممکن است چند ادمین به پیج دسترسی داشته باشند.

ایجادنشدن ضرر یا هتک حیثیت

ماهیت محتوا، تعداد مخاطبان و آثار واقعی بررسی می‌شوند.

وجود مجوز قانونی

ماده ۷۴۵ موارد قانونی را استثنا کرده است. شخصی که به مجوز قانونی استناد می‌کند باید مبنای آن را نشان دهد.

جعلی یا دست‌کاری‌شده‌بودن اسکرین‌شات

فایل اصلی، دستگاه، لینک و سایر مدارک باید بررسی شوند.

مطرح‌شدن هر دفاع به معنای صحت آن نیست و باید با مدارک پرونده تطبیق داده شود.

آیا انتشار تصویر برای اثبات جرم یا دفاع از خود مجاز است؟

این موضوع پاسخ مطلق ندارد.

گاهی ارائه محدود یک تصویر به:

  • مرجع قضایی؛
  • ضابط؛
  • وکیل؛
  • پزشک قانونی؛
  • یا کارشناس

برای طرح شکایت یا دفاع ضروری است و با انتشار عمومی در شبکه اجتماعی یکسان نیست.

اما انتشار عمومی تصویر خصوصی با این توجیه که «می‌خواستم جرم طرف مقابل را ثابت کنم» همیشه مجاز نیست؛ به‌ویژه اگر راه قانونی و محدودتری برای ارائه دلیل وجود داشته باشد.

هدف، ضرورت، دامنه انتشار و اشخاصی که محتوا در اختیار آنان قرار گرفته است، اهمیت دارند.

نقش وکیل جرائم رایانه‌ای در این پرونده‌ها

تشخیص عنوان قانونی درست

ممکن است موضوع فقط ماده ۷۴۵ نباشد و تهدید، اخاذی، تحریف تصویر، نشر اکاذیب یا دسترسی غیرمجاز نیز مطرح باشد.

حفظ سریع ادله

وکیل مشخص می‌کند از کدام صفحات، پیام‌ها، فایل‌ها و حساب‌ها باید مستند تهیه شود.

تفکیک محتوای خصوصی از عمومی

ماهیت تصویر و انتظار متعارف محرمانگی بررسی می‌شود.

بررسی وجود یا نبود رضایت

محدوده رضایت، قراردادها و مکالمات طرفین تحلیل می‌شوند.

اثبات انتساب حساب

صاحب ظاهری پیج، ادمین و منتشرکننده واقعی ممکن است اشخاص متفاوتی باشند.

جلوگیری از انتشار دوباره محتوا

مدارک باید به‌صورت محدود و امن ارائه شوند.

تنظیم درخواست حفاظت از داده

اگر احتمال حذف محتوا، تغییر نام حساب یا از بین رفتن اطلاعات وجود داشته باشد، ضرورت حفاظت از داده‌های مشخص برای مقام قضایی توضیح داده می‌شود.

مستندسازی خسارت

آثار روانی، خانوادگی، حرفه‌ای و مالی باید به‌صورت قابل اثبات ثبت شوند.

دفاع از شخصی که به اشتباه متهم شده است!

ممکن است حساب هک شده یا تصویر توسط ادمین دیگری منتشر شده باشد. نقش هر شخص باید تفکیک شود.

اشتباهات رایج قربانیان

۱. حذف فوری مکالمه

پیام‌های تهدید و زمینه ارتباط از بین می‌روند.

۲. انتشار دوباره تصویر برای افشاگری

آسیب و دامنه انتشار بیشتر می‌شود.

۳. پرداخت مکرر به اخاذ

پرداخت تضمین‌کننده حذف فایل نیست.

۴. متهم‌کردن عمومی صاحب پیج

ممکن است حساب هک شده یا توسط ادمین دیگری اداره شود.

۵. ریپورت‌کردن پیش از مستندسازی

ممکن است دسترسی به محتوا از بین برود.

۶. ذخیره‌کردن فقط تصویر بدون پروفایل

ارتباط فایل با حساب منتشرکننده دشوار می‌شود.

۷. ویرایش تنها نسخه مدرک

کارشناسی اصالت مشکل‌تر می‌شود.

۸. ارسال فایل برای دوستان متعدد

خود قربانی ناخواسته به گسترش محتوا کمک می‌کند.

۹. تهدید متقابل

ممکن است موجب شکایت جدید یا تشدید خطر شود.

۱۰. نصب برنامه‌های ناشناس بازیابی یا ردیابی

ممکن است موجب سرقت حساب و اطلاعات شود.

چک‌لیست فوری پس از انتشار تصویر خصوصی

  • ابتدا امنیت خود را ارزیابی کنید؛
  • از کل پروفایل منتشرکننده تصویر بگیرید؛
  • نام کاربری و لینک را ذخیره کنید؛
  • اسکرین‌رکورد پیوسته تهیه نمایید؛
  • فایل اصلی محتوا را حفظ کنید؛
  • پیام‌های تهدید و مکالمات قبلی را حذف نکنید؛
  • تاریخ و ساعت انتشار را ثبت کنید؛
  • مشخصات بینندگان یا دریافت‌کنندگان را یادداشت نمایید؛
  • مدارک ضرر و آثار انتشار را جمع‌آوری کنید؛
  • دستگاه اصلی را بازنشانی نکنید؛
  • تصویر را برای اشخاص غیرضروری ارسال نکنید؛
  • پیش از تماس با منتشرکننده، خطر حذف مدارک یا تشدید تهدید را بسنجید؛
  • و برای تعیین عنوان قانونی و نحوه اقدام، پرونده را تخصصی بررسی کنید.
ادله دیجیتال انتشار عکس خصوصی در اینستاگرام

نمونه عملی اول: انتشار تصویر توسط همسر سابق

شخصی پس از جدایی، تصاویر خصوصی همسر سابق خود را در استوری قرار می‌دهد و برای برخی اعضای خانواده او ارسال می‌کند.

در این پرونده ممکن است این موضوعات بررسی شوند:

  • خصوصی‌بودن تصاویر؛
  • نبود رضایت به انتشار؛
  • گستره مخاطبان؛
  • آثار خانوادگی و حیثیتی؛
  • تهدیدهای قبلی؛
  • و انتساب حساب به منتشرکننده.

وجود رابطه زوجیت قبلی مجوز انتشار نیست.

نمونه عملی دوم: تهدید به انتشار در برابر دریافت پول

فردی به قربانی پیام می‌دهد که اگر مبلغی پرداخت نکند، تصاویر خصوصی او را منتشر خواهد کرد. برای اثبات دسترسی خود، بخشی از عکس را ارسال می‌کند.

مدارک اصلی عبارت‌اند از:

  • کل مکالمه؛
  • حساب فرستنده؛
  • تصویر نمونه؛
  • مبلغ و شماره کارت؛
  • رسیدهای پرداخت احتمالی؛
  • و تاریخ تهدیدها.

حتی پیش از انتشار نیز عنوان تهدید قابل بررسی است. اگر تصویر بعداً منتشر شود، رفتار انتشار نیز جداگانه بررسی خواهد شد.

نمونه عملی سوم: انتشار عکس عمومی با متن دروغین

شخصی عکس عمومی یک وکیل را برداشته و همراه با مطلبی خلاف واقع منتشر می‌کند.

اگر تصویر واقعاً عمومی باشد، ممکن است ماده ۷۴۵ از جهت خصوصی‌بودن قابل اعمال نباشد؛ اما حسب محتوا، نشر اکاذیب، افترا، توهین یا جعل هویت می‌تواند مطرح شود.

بنابراین، عمومی‌بودن عکس به معنای مجازبودن مطلب همراه آن نیست.

نمونه عملی چهارم: دیپ‌فیک موهن

چهره شخصی روی فیلمی غیرواقعی قرار داده و در یک پیج ناشناس منتشر می‌شود.

در این پرونده، علاوه بر شناسایی مدیر پیج، باید:

  • فایل منتشرشده؛
  • تصویر اصلی؛
  • نشانه‌های تحریف؛
  • گستره انتشار؛
  • و آثار حیثیتی

بررسی شوند.

عنوان تحریف تصویر موضوع ماده ۷۴۴ و حسب محتوا، مقررات مربوط به محتوای مستهجن نیز ممکن است مطرح شوند. (NezamAt)

نمونه عملی پنجم: ارسال تصویر برای مدیر محل کار

فردی عکس خصوصی دیگری را فقط برای مدیر محل کار او ارسال می‌کند و در نتیجه، شخص با مشکل شغلی مواجه می‌شود.

اگرچه انتشار عمومی رخ نداده است، تصویر در دسترس شخص ثالث قرار گرفته و ضرر شغلی نیز ایجاد شده است. بنابراین، محدودبودن انتشار به یک نفر لزوماً مانع بررسی ماده ۷۴۵ نیست.

نتیجه‌گیری

انتشار عکس، فیلم، صوت خصوصی یا اسرار دیگری در اینستاگرام، فقط یک اختلاف اخلاقی یا خانوادگی نیست و در صورت تحقق شرایط قانونی می‌تواند مسئولیت کیفری ایجاد کند.

برای اعمال ماده ۷۴۵ باید معمولاً این عناصر بررسی شوند:

  • محتوا خصوصی، خانوادگی یا محرمانه باشد؛
  • از طریق سامانه رایانه‌ای یا مخابراتی منتشر شده باشد؛
  • صاحب محتوا رضایت نداشته باشد؛
  • مجوز قانونی برای انتشار وجود نداشته باشد؛
  • رفتار موجب ضرر یا عرفاً موجب هتک حیثیت شده باشد؛
  • و انتشار به شخص معینی قابل انتساب باشد.

مجازات قانونی این رفتار می‌تواند حبس از نودویک روز تا دو سال یا جزای نقدی تعدیل‌شده از ۶۶ میلیون تا ۵۰۰ میلیون ریال یا هر دو مجازات باشد. (NezamAt)

چند اصل باید همواره مورد توجه قرار گیرد:

ارسال خصوصی عکس، مجوز انتشار عمومی آن نیست.

پایان رابطه عاطفی یا زوجیت، اجازه انتشار تصاویر خصوصی را ایجاد نمی‌کند.

حذف سریع استوری یا پست، مسئولیت رفتار انجام‌شده را خودکار از بین نمی‌برد.

انتشار محدود در دایرکت یا کلوزفرندز نیز ممکن است در دسترس دیگران قراردادن محسوب شود.

اثبات وجود تصویر با اثبات هویت منتشرکننده متفاوت است.

در این پرونده‌ها اقدام سریع برای ثبت پروفایل، محتوا، لینک، فایل اصلی، تهدیدهای قبلی و آثار انتشار اهمیت فراوان دارد. در عین حال، قربانی نباید برای اثبات موضوع، خود به بازنشر گسترده تصویر خصوصی اقدام کند.

وکیل جرائم رایانه‌ای می‌تواند عنوان یا عناوین قانونی قابل بررسی را مشخص کند، مدارک را بدون توسعه آسیب سازمان‌دهی نماید، انتساب حساب را بررسی کند و درخواست‌های لازم برای شناسایی منتشرکننده و حفاظت از داده‌ها را به‌صورت هدفمند مطرح سازد.

تصویر، فیلم یا صدای خصوصی شما منتشر شده یا تهدید شده‌اید؟

پیش از حذف مکالمات یا مسدودکردن حساب، نسخه کامل و دست‌نخورده مدارک را حفظ کنید.

بررسی تخصصی انتشار تصاویر خصوصی، تهدید اینترنتی و اخاذی در شبکه‌های اجتماعی

وکیل علیرضا طباطبایی هاشمی

وکیل و پژوهشگر جرائم رایانه‌ای و ادله الکترونیکی

دریافت مشاوره تخصصی

سؤالات متداول

مجازات انتشار عکس خصوصی در اینستاگرام چیست؟

بر اساس ماده ۷۴۵ قانون مجازات اسلامی، مجازات می‌تواند حبس از نودویک روز تا دو سال یا جزای نقدی تعدیل‌شده از ۶۶ میلیون تا ۵۰۰ میلیون ریال یا هر دو باشد. تعیین مجازات نهایی به شرایط پرونده و تصمیم مرجع قضایی بستگی دارد. (NezamAt)

آیا ارسال عکس خصوصی برای یک نفر هم جرم است؟

ممکن است مشمول «در دسترس دیگران قرار دادن» باشد، مشروط بر اینکه سایر عناصر ماده مانند نبود رضایت و ایجاد ضرر یا هتک حیثیت وجود داشته باشند.

اگر عکس را خودم برای شخص فرستاده باشم، حق انتشار دارد؟

خیر. رضایت به دریافت عکس لزوماً رضایت به انتشار آن برای دیگران نیست.

آیا انتشار عکس همسر یا همسر سابق جرم است؟

رابطه زوجیت مجوز انتشار تصاویر خصوصی نیست. نبود رضایت، ماهیت تصویر و آثار انتشار باید بررسی شوند.

آیا انتشار عکس در کلوزفرندز هم جرم است؟

محدودبودن مخاطبان لزوماً مسئولیت را از بین نمی‌برد. قرار دادن تصویر در دسترس گروهی از اشخاص می‌تواند حسب شرایط مشمول قانون باشد.

اگر عکس بعد از چند دقیقه حذف شود، قابل شکایت است؟

بله. حذف بعدی رفتار قبلی را خودکار از بین نمی‌برد. اسکرین‌شات، اسکرین‌رکورد و شاهدان می‌توانند اهمیت داشته باشند.

آیا تهدید به انتشار عکس خصوصی جرم است؟

بله، تهدید می‌تواند مستقل از انتشار قابل پیگیری باشد. در صورت انتشار، عنوان ماده ۷۴۵ نیز ممکن است مطرح شود.

آیا انتشار اسکرین‌شات چت خصوصی جرم است؟

اگر مکالمه حاوی اسرار یا اطلاعات خصوصی باشد و بدون رضایت به‌گونه‌ای منتشر شود که موجب ضرر یا هتک حیثیت گردد، ممکن است عناوین کیفری مرتبط مطرح شوند.

آیا عکس عمومی نیز مشمول ماده ۷۴۵ است؟

ماده ۷۴۵ ناظر به تصویر خصوصی یا خانوادگی است. بااین‌حال، استفاده تحریف‌شده، توهین‌آمیز یا فریبنده از عکس عمومی ممکن است مشمول عناوین دیگری باشد.

آیا جرم انتشار تصویر خصوصی قابل گذشت است؟

ماده ۷۴۵ در فهرست ماده ۱۰۴ قرار نگرفته و بر اساس اصل قانونی و نظریه مشورتی، غیرقابل گذشت محسوب می‌شود؛ هرچند گذشت شاکی می‌تواند در تخفیف و تصمیم قضایی مؤثر باشد. (Vakilan)

برای شکایت چه مدارکی لازم است؟

پروفایل منتشرکننده، لینک، اسکرین‌رکورد، فایل اصلی، تاریخ و ساعت، پیام‌های تهدید، مدارک نبود رضایت، مشخصات بینندگان و مدارک ضرر از مهم‌ترین موارد هستند.

آیا می‌توان از پیج ناشناس شکایت کرد؟

بله. ناشناس‌بودن مدیر حساب مانع آغاز شکایت نیست. باید تمام مشخصات و سرنخ‌های موجود ارائه و درخواست شناسایی گرداننده مطرح شود.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن